چه تفاوتی بین گالوانیزه گرم والکترو گالوانیزه
گالوانیزه گرم
گالوانیزه گرم به نام گالوانیزه گرم و گالوانیزه گرم نیز نامیده می شود: این یک روش موثر ضد خوردگی فلز است که عمدتاً در تأسیسات سازه های فلزی در صنایع مختلف استفاده می شود. این است که قطعات فولادی زنگ زده را در روی مذاب در حدود 500 درجه غوطه ور کنید تا سطح قطعات فولادی با یک لایه روی متصل شود تا به هدف ضد خوردگی برسد.
الکترو گالوانیزه
الکترو گالوانیزه یک درمان سطح رایج است که برای محافظت از محصولات فلزی در برابر خوردگی استفاده می شود. در فرآیند الکتروگالوانیزه کردن، فلز روی توسط یک واکنش الکتروشیمیایی بر روی سطح فلز رسوب میکند و یک لایه محافظ روی تشکیل میدهد. الکترو گالوانیزه می تواند به طور موثری از تماس محصولات فلزی با اکسیژن، آب و سایر مواد خورنده در محیط جلوگیری کند و در نتیجه عمر مفید آنها را افزایش داده و مقاومت در برابر خوردگی را بهبود بخشد. الکتروگالوانیزه معمولا در محصولات فولادی مانند پیچ، مهره، لوله، توری فلزی و قطعات خودرو استفاده می شود.
شرح
1. گالوانیزه گرم یک روش ضد خوردگی فلز است. معمولاً ساختار فولادی را که قرار است زنگ زدایی شود را در یک محلول روی در دمای حدود 500 درجه سانتیگراد قرار می دهد تا لایه روی به سطح سازه فولادی بچسبد. گالوانیزه سرد از الکترولیز برای چسباندن لایه ای از فیلم فلزی به سطح فلز و سایر مواد استفاده می کند و سطح ماده را از نظر بافت یکنواخت، ضد خوردگی و مقاوم در برابر سایش و از نظر ظاهری زیباتر می کند.
2. پوشش گالوانیزه گرم ضخیم تر است، به طور کلی 30-60 میکرون، و پوشش دارای توانایی ضد خوردگی بالاتری است. برای جلوگیری از زنگ زدگی طولانی مدت قطعات فولادی برای کار در فضای باز، مانند نرده های بزرگراه، برج های برق، بست های بزرگ و سایر قطعات کار "خشن" مناسب است. گالوانیزه سرد، سطح قطعه کار صاف و مسطح است، اما از آنجایی که پوشش نسبتاً نازک است، عموماً در عرض 5-30 میکرون، زمان ضد خوردگی نسبتاً کوتاه خواهد بود. هر دو برای جلوگیری از زنگ زدگی قطعات داخلی مانند پایین کابینت، پانل ها و بست های کوچک استفاده می شوند.
3. گالوانیزه گرم از اصل روی برای مقاومت در برابر خوردگی اتمسفر برای محافظت الکتروشیمیایی فولاد و سایر مواد استفاده می کند. فیلم محافظ کربنات روی روی سطح می تواند سرعت خوردگی روی را کاهش دهد. حتی اگر از بین برود، یک فیلم روی دوباره تشکیل می شود. گالوانیزه سرد از یک روش شیمیایی برای جداسازی آلیاژ روی به یونهای روی که به سطح فولاد متصل شده اند استفاده می کند. لایه جدید تشکیل شده توسط این روش عموماً نازک است و فولاد در شرایط عادی مستعد زنگ زدگی است.
4. سطح بیرونی گالوانیزه سرد نسبتا صاف و روشن است. لایه آبکاری با فرآیند غیرفعال سازی رنگ به رنگ سبز زرد و لایه آبکاری با فرآیند غیرفعال سازی سفید به رنگ سفید مایل به آبی ظاهر می شود. به طور کلی، تنها مقدار کمی لایه روی در هر دو انتهای لوله فولادی گالوانیزه سرد وجود دارد. ، و سپس هیچ لایه گالوانیزه در داخل وجود ندارد. سطح بیرونی گالوانیزه گرم نسبتا ناصاف، رنگ تیرهتر و به طور کلی سفید نقرهای است، زیرا فرآیند تولید باعث ایجاد مقداری آب و چکیدن روی سطح میشود و سطح نور ساطع نمیکند و نور را بازتاب نمیکند. لوله فولادی گالوانیزه گرم دارای یک لایه گالوانیزه کامل در داخل و خارج می باشد.
5. متمایز از روند
تکنیک های پردازش زیادی برای گالوانیزه گرم وجود دارد. پس از اینکه قطعه کار چربی زدایی، ترشی، غوطه وری، خشک کردن و سایر فرآیندها را انجام داد، می توان آن را در حمام روی مذاب غوطه ور کرد و پس از خیساندن برای مدت زمان معینی می توان آن را خارج کرد. این گالوانیزه گرم است. مانند برخی از اتصالات لوله داغ به این روش پردازش می شود. گالوانیزه سرد در واقع الکترو گالوانیزه است که توسط تجهیزات الکترولیتی پردازش می شود. پس از چربی زدایی، ترشی و سایر فرآیندها، در محلول حاوی نمک روی غوطه ور می شود و به تجهیزات الکترولیتی متصل می شود و در حین حرکت جهت الکترودهای مثبت و منفی روی قطعه کار قرار می گیرد. از رسوب لایه روی می آید.
6. از ظاهر متمایز کنید
ظاهر کلی گالوانیزه گرم کمی خشنتر است و باعث ایجاد واترمارک فرآیندی، تومورهای چکهکننده و غیره میشود، بهویژه در یک انتهای قطعه کار که در کل به رنگ سفید نقرهای است. لایه سطحی الکترو گالوانیزه نسبتاً صاف است، عمدتاً زرد مایل به سبز است، البته رنگارنگ، آبی مایل به سفید، سفید با نور سبز و غیره نیز وجود دارد. کل قطعه کار اساساً تومورهای روی، تجمعات و غیره ظاهر نمی شود.
