فولاد گالوانیزه به این اطلاق می شود که فولاد ساختمانی کربنی معمولی می تواند به طور موثری از خوردگی و زنگ زدگی فولاد جلوگیری کند و در نتیجه عمر مفید فولاد را پس از گالوانیزه شدن، از جمله گالوانیزه و گالوانیزه گرم، افزایش دهد. به طور کلی، معمولاً برای ساخت دیوارهای خارجی مانند دیوارهای پرده شیشه ای، دیوارهای پرده مرمری، دیوارهای پرده آلومینیومی به عنوان ستون ها و مواد استرس یا برای برج های مخابراتی در فضای باز، بزرگراه ها و سایر ساختمان های فضای باز استفاده می شود. فولاد گالوانیزه نامیده می شود که در آن گالوانیزه به دو دسته الکتروگالوانیزه و گالوانیزه گرم تقسیم می شود.
فولاد گالوانیزه عمدتاً شامل اجزای اصلی زیر است: اول، آهن که جزء اصلی فولاد است. تفاوت آهن و فولاد در میزان کربن است. آهن محتوای کربن کمتری دارد، بنابراین چقرمگی و سختی بهتری دارد. دوم گوگرد است، اما نجاست مضر است. هنگامی که فولاد با محتوای گوگرد بالا در دمای بالا پردازش می شود، ترد شدن آسان است. علاوه بر این، عنصر فسفر نیز وجود دارد. فسفر باعث کاهش انعطاف پذیری و چقرمگی فولاد می شود که در دماهای پایین تر آشکارتر خواهد بود. بنابراین، در مواد فولاد گالوانیزه با کیفیت بالا، محتوای گوگرد و فسفر باید به شدت کنترل شود تا از کیفیت فولاد گالوانیزه اطمینان حاصل شود.
